Is er één gemeente meer verbonden met een wielrenner dan Ploegsteert? Eddy Merckx werd geboren in Meensel-Kiezegem, maar dat dorp staat er ook voor bekend dat de Tweede Wereldoorlog er pas echt begon toen die in de rest van de wereld al was afgelopen. Rik Van Looy is de keizer van Herentals, maar in die stad werden ook Vervecken, Wellens en Vandenbroeck gebaard en er is een grote koekjesfabriek uiteraard. Zelfs niet-wielrenfans reageren spontaan als ik hen vertel dat ik in Ploegsteert een halve marathon ga lopen: dat is het dorp van Frank Vandenbroucke. 1u40 rijden van Brussel. De verste uithoek van het land?
De slogan van de wedstrijd is hoe een slogan moet zijn, kort en krachtig: "Tous à Ploegsteert". In de genre van "Wir sind Schalke und Ihr nicht", "Komaan Lierse" of "God is Terug" zoals op de weg werd gekalkt bij één van de vele comebacks van VDB. De "Tous" zijn letterlijk te nemen: 2234 deelnemers voor de 8 kilometer, 1610 voor de halve marathon. Het dorp barst kilometers ver uit zijn voegen, files, deelnemers die een half uur wandelen om aan de start te komen. Met wat geluk vind ik een boer die genoeg koopmanszin heeft om zijn wei om te toveren tot parkeerterrein, op driehonderd meter van de start.
Ik weet niet wa ik van mijn conditie mag verwachten. Ik heb een maand zonder wedstrijden achter de rug, met de winterstop van een endorfineverslaafde: 30% minder lopen en nooit sneller dan 14 km/u maar wel veel zwemmen en fietsen. 15 km/u lijkt mij een mooi objectief. De start is heftig: duwen, wringen, trekken, vallen in een smalle straat Al snel zitten we in een mooi groepje van een tiental lopers. Het gaat aan 16 km/u in plaats van 15 km/u, maar de wind blaast in de rug en de hartslag is laag. Na enkele kilometers rapen we de laatsten van de 8 kilometer op. Eén van hen zit ineengedoken aan de kant, van ver lijkt het of hij geblesseerd is, maar hij blijkt zich af te schermen van de wind om zijn sigaret te kunnen aansteken! Nooit gezien in een loopwedstrijd. "Tous à Ploegsteert?" Inderdaad! ;-)
Als het groepje op de hellingen aan dezelfde 16 km/u blijft lopen, laat ik ze wijselijk gaan, ik heb geen zin om mij hier op te blazen, ik heb ondertussen twee minuten voorsprong op mijn objectief. Terugschakelen naar 15 km/u en aanpikken bij een groepje later is het devies, ik neem de tijd om te eten en te drinken. De laatste 5 kilometers kan ik wat versnellen en kom vlot binnen in 1'21"52, mijn derde snelste halve marathon ooit, maar eer valt hier met zo een tijd nauwelijks te behalen, 79 lopers en loopsters waren mij voor. "Tous à Ploegsteert", ook de snelle lopers.
En dan naar de "Hostellerie de la Place", het café-restaurant van de familie Vandenbroucke. In de hoek hangen de memoralia van "God". Het is geen pontificale verering, maar een eerder terloopse, zoals die andere God in een kapel ook een evidentie is. Er wordt geen wijwater of slechte miswijn geschonken, maar liters bier: "Queue de Charrue", een mooie, letterlijke vertaling van de naam van het dorp.
We komen terug - misschien dan wel klaar om het graf te zien? Met meer dan ooit tevoren. "Tous à Ploegsteert."
Commentaren